Girişimcilik

Girişimcilik türleri, hedefleri ve büyüme beklentileri açısından ayrılır. Yaşam tarzı girişimciliği, sahibine geçim ve özerklik sağlamayı hedefler; büyüme hedefi sınırlıdır. Büyüme odaklı girişimcilik (start-up), ölçeklenebilir bir iş modeli arar ve genellikle dış yatırım kullanır. İkisi de meşrudur ama farklı yönetim ve finansman gerektirir; birini diğerinin ölçütleriyle değerlendirmek yanıltıcıdır.

Girişimcilik ekosistemi, girişimin içinde doğduğu ortamdır ve altı bileşenden oluşur: politika (mevzuat, teşvik), finansman, kültür, destek kuruluşları, insan kaynağı ve pazarlar. Bir bileşenin eksikliği diğerlerinin etkisini azaltır: iyi fikirler finansman bulamadığında, ya da sermaye varken nitelikli insan kaynağı olmadığında ekosistem işlemez.

Türkiye'deki destek yapıları: KOSGEB girişimcilik destekleri, TÜBİTAK 1512 BiGG programı, teknoparklar ve teknoloji transfer ofisleri, kuluçka merkezleri ve hızlandırma programları, kalkınma ajansları ve melek yatırımcı ağları.

Üniversitenin bu ekosistemdeki rolü çift yönlüdür: nitelikli insan kaynağı yetiştirmek ve araştırma çıktısını ticarileştirmek. Öğrenci girişimciliği, bu iki işlevin kesiştiği alandır.