Endüstri 4.0 tanımı ve tasarım ilkeleri

Endüstri 4.0'ın merkezinde siber-fiziksel sistem kavramı vardır: fiziksel bir sürecin sensörlerle izlendiği, yazılımla modellendiği ve eyleyicilerle geri etkilendiği kapalı döngü.

Dört tasarım ilkesi kavramı somutlaştırır. Birlikte çalışabilirlik, makinelerin ve sistemlerin ortak protokollerle iletişebilmesidir; kapalı ve birbiriyle konuşmayan sistemler dönüşümün önündeki en yaygın engeldir. Bilgi saydamlığı, fiziksel dünyanın sanal bir kopyasının bulunmasıdır. Teknik destek, sistemlerin insana karar desteği vermesi ve tehlikeli işleri üstlenmesidir. Ademi merkeziyetçi karar, alt sistemlerin merkezî onay beklemeden kendi kararlarını verebilmesidir.

Bu ilkeler, klasik otomasyon piramidinin gevşemesi anlamına gelir: veri artık yalnızca aşağıdan yukarıya değil, yatay olarak da akar.

Olgunluk modelleri işletmenin konumunu ölçer. Yaygın bir model altı kademe tanımlar: bilgisayarlaşma, bağlanabilirlik, görünürlük, saydamlık, öngörü kapasitesi ve uyum kapasitesi. Çoğu KOBİ ilk iki kademededir; dönüşüm, kademeleri atlamadan ilerlemeyi gerektirir çünkü her kademe bir öncekinin altyapısını kullanır.