Plastik enjeksiyon kalıplamanın tanımı ve tarihi

Plastik enjeksiyon kalıplama, eritilmiş polimerin yüksek basınçla kapalı bir kalıp boşluğuna doldurulup soğutulduktan sonra çıkarılmasıdır. Çevrim süresi saniyelerle ölçülür ve tek kalıptan milyonlarca özdeş parça alınabilir; bu, yöntemin seri üretimdeki hâkimiyetinin nedenidir.

İlk enjeksiyon makinesi 1872'de patentlendi ancak yöntem, 1946'da vidalı plastikleştirme ünitesinin geliştirilmesiyle bugünkü hâlini aldı. Vida, malzemeyi hem ısıtır hem homojen karıştırır; bu sayede sıcaklık dağılımı düzgün eriyik elde edilir.

Diğer plastik şekillendirme yöntemleriyle karşılaştırıldığında enjeksiyonun ayırt edici yanı, karmaşık üç boyutlu geometriyi tek adımda ve dar toleransla üretebilmesidir. Ekstrüzyon sabit kesitli sürekli ürün verir, şişirme kalıplama içi boş kaplar üretir, termoform sac malzemeyi biçimlendirir. Enjeksiyonun bedeli yüksek kalıp yatırımıdır; bu yüzden ancak yeterli adette ekonomiktir.