Girişimcilik

Girişimcilik, kaynakların sınırlı olduğu koşullarda bir fırsatı fark edip onu değere dönüştürme sürecidir. Tanımın üç bileşeni vardır: fırsat, kaynak ve bunları bir araya getiren kişi.

Kavramın iktisat düşüncesindeki yeri zaman içinde değişmiştir. Cantillon girişimciyi belirsizliği üstlenen kişi olarak tanımladı. Say, kaynakları düşük verimli alanlardan yüksek verimli alanlara aktaran kişi olarak gördü. Schumpeter ise girişimciyi yenilikçi olarak konumlandırdı: yaratıcı yıkım kavramıyla, girişimcinin mevcut düzeni bozarak yeni bir düzen kurduğunu savundu. Kirzner ise girişimciyi piyasadaki fark edilmemiş fırsatları gören uyanık kişi olarak tanımladı.

Girişimcilik yalnızca yeni şirket kurmak değildir. Kurum içi girişimcilik (intrapreneurship), mevcut bir işletmede yeni iş kolları geliştirmektir. Sosyal girişimcilik, toplumsal bir sorunu sürdürülebilir bir iş modeliyle çözmeyi hedefler. Kamu girişimciliği ve akademik girişimcilik de bu ailenin parçalarıdır.

Girişimciliğin ekonomideki işlevi: istihdam yaratmak, yeniliği yaygınlaştırmak, rekabeti canlandırmak ve kaynakların yeniden dağılımını sağlamak.